Zuiderzee

Nederland, Amsterdam -

Ik zou terug naar Mongolië gaan. Een foute inschatting van het aantal vrije dagen en een juiste inschatting van de reisduur en -kosten hebben dat plan echter in de emmerlijst gekegeld. Waarheen dan? Terug naar Montségur? De Katharen trekken me, maar ik was er nog maar pas. Een zonnige all-in – boekje bij het zwembad, zwembad bij de bar – is goed voor heel kort, maar niet voor twee weken. Waarheen dan? Mijn oog valt op de Kungsleden in het hoge noorden (het Koningspad), maar ook op de vele hardnekkige muggen die onvermijdelijk reisgenoot zullen zijn. En ik bedenk dat je voor zo’n tocht toch liever wat meer tijd uittrekt. Dat avontuur kegel ik dus ook maar in de emmerlijst. Waarheen dan? Ik spring sinds april ongeveer elke week op het zadel van mijn Batavus. Die tochtjes werden geleidelijk aan langer, tot ze voelden als kleine reisjes. Fietsen dan maar? Twee weken is voldoende en fietsen is niet duur. De kogel is door de kerk. Maar waarheen dan? Mijn stadsfiets is wel stoer, maar met slechts drie versnellingen en een stalen frame zit je in de Ardennen al gauw te duwen en te puffen. Dat wordt niet leuk. Ik richt mijn blik naar het noordoosten – Nederland, fietsland. En woont daar geen Nienke, met een heuse trekkingfiets? Even Warder bellen. Lees verder…

Le Pays Cathare – losse flarden uit het logboek

Frankrijk, Montségur -

Zondag 23.6, Antwerpen. De trein staat klaar. Bestemming Charleroi-Sud. Het is een dubbeldekker. Ik neem plaats op de bovenste verdieping. Hoger. Beter zicht. Best wel zenuwachtig. Beetje moe, trillend. Ik moest ook perse aan teveel wijn gisteren en maar dansen. Die zelfsabotage is mislukt. Ik ga. Ik ga. Ik ga! Run, Forrest, run. Lees verder…

Bloemetje erbij

Letland, Riga -

Je moet voorbij de kreupele trap bij de voordeur kijken. Begrijpen dat een afbladderende hal opfrissen geld kost. Dat de renovatie van de gevel van het – ooit prachtige – houten pand nog meer geld kost. En weten dat het binnen allemaal meevalt. Zo gaat dat meestal met appartementjes in Oost-Europa. Zo ook in de buitenwijken van het Letse Riga. Maar eens binnen, wanneer je de aanwezigheid van stromend water en een wc-pot bevestigd weet en opgelucht ademhaalt, val je voor de charme van de couleur locale. Lees verder…

Theo’s strandbeest

Nederland, Den Haag -

Bij Strandslag 10 in Den Haag stapt een beest over het strand. Zijn vleugels vangen de wind. Hij zuigt zich de longen vol en stapt. Bij het water voelt hij nattigheid en keert behoedzaam op zijn passen terug, weg van de Noordzee. Ooit zal hij zwerven tot Kijkeind en terug. Om dan gelukkig te sterven op de ‘bone yard’ en te verworden tot fossiel. Of hij gaat het schip op, gevangen in een container, naar Japan. Daar houden ze van het beest. Van heinde en verre verzamelen dromers en grote kinderen om deze vreedzame schepsels eenzaam of in kudde van dichtbij te bewonderen. Lees verder…

In Flanders Fields

België, Veurne -

La Dune Marchand is een klein natuurreservaat aan de Noordzee in de duinen van Frans Vlaanderen, net over de grens op een boogscheut van De Panne en Duinkerke. Een klein stuk kustlijn is geen betonnen promenade met torenhoge woonbokalen en tavernes van dertien in een dozijn. In dit duinenschoon groeit het helmgras, bloeien de wilde bloemen en klimmen struiken en bomen uit het zand. Het strand is leeg. De zon geeft zich over aan de zilte baren. We overnachten op de ‘camping municipale’ van Bray-Dunes en lijken beland in een film van de gebroeders Dardenne. De camping wordt bevolkt door een stelletje marginalen die de bakken bier vervoeren met de kinderbuggy en de koters achter zich aan slepen als versleten koffers. Er wordt getierd dat het een lieve lust is. We verlaten de ‘ch’tis’ en trekken naar de Westhoek. Lees verder…

Groene parel achter het IJzeren Gordijn

Tsjechië, Sumava -

In een land waar er bergen vlees worden geserveerd is het verdomd moeilijk een slager te vinden. Het is ons niet gelukt. Stapels worsten en kippen liggen voor het rapen in de supermarkt, maar een lapje vlees? Ho maar. We wagen ons aan een rozige rol uit het vriesvak. Het lijkt gehakt, maar het blijft een gok. In dit land van sportvissers kan het net zo goed een pak aas zijn. Het plaatje op de verpakking is niet echt verhelderend. Zijn het gehaktslierten of wormen? De rol ontdooit en Kees tovert gehakballetjes in de pan. We spoelen dit kleine avontuur door met een grote pils, de oerpils aan 2 eurodollars per liter. Welkom in Tsjechië.

Langs de dorpen en akkers van het Duitse Beieren bereiken we de grens van het voormalige Oostblokland. En dat merk je meteen. Landbouw en dorp gaan in Duitsland nog hand in hand met het Beierse Woud, aan de Tsjechische kant van het woud is geen (land)bouwsel te bespeuren. Tijdens de communistische overheersing was een groot deel van het Boheemse woud decennialang verboden terrein. De communisten beweerden hierdoor CIA- en FBI-spionnen en kapitalistische indringers te kunnen tegenhouden. De bevolking zag het eerder als een wapen tegen de mensen die het land wilden ontvluchten. Wat ook de drijfveer was voor dit verboden gebied, het resultaat vandaag is een prachtig natuurgebied – het Sumava Nationaal Park – met slechts hier en daar een dorpje. De bomen zijn hier baas. Lees verder…

Ons bin blie

Nederland, Veere -

Onze slager in de straat was ook fietsenmaker. Van drie zieke fietsen maakte hij er één goede. Daar kochten mijn ouders voor een kleine honderd frank mijn kinderfietsjes. Later als student kocht ik tweedehandsfietsen bij de beschutte werkplaats aan de Kleine Markt of via De Koopjeskrant. Het is nu voor het eerst dat ik investeer in een gloednieuwe fiets. Het werd de stadsfiets Winner van Batavus. Het is een matzwarte stalen fiets met drie versnellingen in de naaf. Nog snel gekocht voor het lange weekend van Hemelvaart. We trekken vier dagen naar Zeeland, een perfecte plek voor het inrijden van een nieuwe Batavus en het smeren van een oude Gazelle (°1942).

In de VeKaBo-gids vinden we een mini-camping. Het zijn kleine campings op een veld naast de boerderij met zo’n 15 à 20 plaatsen, vaak met een haag eromheen, voor caravans of campers. Een schuur is meestal verbouwd tot sanitair blok. Het is kamperen bij de boer en erg in trek hier in Zeeland. We kiezen mini-camping Veldlust in Serooskerke op Walcheren, strategisch dicht bij Veere , Middelburg en Domburg. Molen De Jonge Johannes wordt de eindhalte van onze fietstochten. De Zeeuwen zijn een trots volkje. Overal wappert de Zeeuwse of Nederlandse vlag, te pas en te onpas. En er is de typische klederdracht als statement. Bij het zien van het Veerse Meer schiet het lied Het Veerse Gat van Jaap Fischer me te binnen. Het Veerse Gat werd gedicht in 1961 in het kader van de Deltawerken. Op enkele gevels in het stadje wordt een waterpeil met jaartal gemarkeerd. De herinnering aan de watersnood leeft voort. Lees verder…

Lëtzebuerg

Luxemburg, Luxemburg -

Ik kan me herinneren dat we vroeger langs Luxemburg naar Frankrijk reden met de kampeerwagen. Een vaste stop was het grensplaatsje Martelange. Aan de ene kant van de straat, in België, waren er slechts rijtjeshuizen, de andere kant, in Luxemburg, was een lange rij tankstations en drank- en tabakswinkels. Er werden geen of amper taksen betaald zodat iedereen hier voordelig een voorraad benzine, sterke drank en sigaretten kwam inslaan. Luxemburg is één van de rijkste landen van Europa. Het wemelt in de stad Luxemburg van de Europese instellingen en elke bank heeft hier wel een filiaal. Zelfs de Bank of China. Boven aan het ‘balkon van Europa’ vind je de Europese gerechtshoven met een prachtig uitzicht over de onderstad Grund. De straten lijken net gestofzuigd. Alles is netjes en op orde. Wordt hier wel geleefd? Camping Kockelscheuer is de enige camping bij de stad, toch nog zo’n 7 kilometer van het centrum. Er is wel een bushalte, maar de bussen rijden slechts om het half uur en stoppen er vroeg mee. Op zondag rijdt de bus pas ’s middags, maar gelukkig vinden we snel genoeg iemand bereid ons een lift te geven naar de stad. Onder de kazematten, de militaire verdedigingswerken, ligt de prachtige Vallée de la Pétrussse , een uitgestrekt park. De wijk Kirchberg is de thuishaven van vele Europese instellingen, maar ook the place to be voor een nieuwe tempel van moderne kunst , het Mudam, naast het spectaculaire gebouw van de Philharmonie Luxembourg. De gewaagde kapel van landgenoot Wim Delvoye valt op. Het gebouw is licht en mooi, een absolute aanrader.

Na twee dagen heb je alle pleintjes van Luxemburg wel tweemaal gezien en dan wordt het tijd voor een wandeling in de natuur. De uitgelezen plek is Klein-Zwitserland, in de buurt van Echternach, waar we de wegwijzers van de Mullerthal Trail volgen door nauwe kloven en langs grillige rotsen . Een charmant bruggetje met waterval maakt het idyllische plaatje compleet. Het bos is niet gestofzuigd, gelukkig maar.

Everzwijn op hoge hakjes

België, La Roche -

De winter smelt, de zon ontdooit, de camper komt van stal. Het is nog koud dus de lakenbak laden we vol donsslaapzakken, de kleerkast vol wol, fleece en regenjassen. Dit paasweekend brengen we door in La Roche, een klein, toeristisch stadje bij een bocht van de Ourthe in het Belgische Luxemburg. Ik was hier al eens eerder in het hartje van een zomer. De campings stonden toen bol van Nederlandse caravans, Westvlaamse wielertoeristen en een allegaartje van nordic walkers en oorlogsfanaten. Nu is het hier iets rustiger. Tenminste, voor een koud lang paasweekend. La Roche heeft veel te bieden aan een stadsmens zoals ik die – niet te lang en niet te ver – even uit de sleur kan stappen. De gemeente La Roche telt zo’n 4.000 inwoners. 94,22 % van het grondgebied is onbebouwd. Er zijn wel onwaarschijnlijk veel frietkoten en ijssalons. La Roche is dan ook helemaal ingesteld op het verwelkomen van hordes (zomer)toeristen. Maar het is nog lang geen zomer. Het laat de parasailers koud. Zij zweven ongestoord boven de vallei. De dappere lentezon doorbreekt de wolken en maakt van het terrasje een klein hemeltje op Aarde. Dan doet een Belg waar hij goed in is, Bourgondisch genieten.

La Roche heeft iets met WO II. Wie, waar en wanneer hier heeft gestreden en is gesneuveld laat ik in het midden, feit is dat met het Ardennenoffensief een stuk wereldgeschiedenis werd geschreven waar je in La Roche de sporen van terugvindt. Daar zorgt zeker het Musée de la Bataille des Ardennes voor. Op 1.500 vierkante meter en 3 verdiepingen ga je terug naar 1940-1945. Ook de tanks in het straatbeeld herinneren aan dit verleden. Cafeetjes zijn genoemd naar geallieerde helden, de Amerikaanse en Britse vlaggen wapperen in eerbetoon. Tof om te leren en te bezoeken, maar een stadsmens als ik gaat toch vooral voor die 94,22 % onbebouwd grondgebied.

Iets buiten het centrum, na een fikse klim door de bossen, vind je het Parc à Gibier wildpark. Het blijft natuurlijk een aangelegd park met hekken en wandelpaden, maar hier krijg je wel de kans om alle dieren uit de streek van heel dichtbij te observeren. Ik ben geen beestenfluisteraar of geoefend jager dus de kans dat ik die dieren tijdens een wandeling in de natuur  weg zou jagen alvorens ze te zien, is vrij groot. In Parc à Gibier geef ik mijn ogen de kost. Wat een prachtige schepsels! En ze hebben best een groot terrein om rond te hossen dus zielig is het niet. Niet voor een stadsmens als ik. Rundskop, Bambi, een everzwijn op hoge hakjes, een echte kalkoen (niet geplukt in plakjes in de koeling) en een oerkoe maken mijn dag. Ik word er vrolijk van en veertig jaar jonger.

Met pasen in La Roche is het nog behoorlijk koud. Niet echt met het tafeltje en stoeltjes voor de camper lekker ontbijten in de zon. Neen. Met het tafeltje in de camper op de bank bij de verwarming met je handen rond een warme mok. Maar goed, de wol en fleece stonden paraat. En de mooie avondzon vond de weg naar de terrasjes. En dan doet een Belg waar hij goed in is … Bourgondisch genieten!