Alle gekheid op een stokje

China, Beijing -

Twee kaartjes Beijing heen 2e klasse en een Insight Guide Beijing 1995 – iets recenter heb ik niet gevonden in de betere Mongoolse boekhandel. Dat is onze voorbereiding op het Chinese avontuur. Vrij mager dus. Op het station vernemen we dat de klok ‘s nachts met een uur werd teruggedraaid. Oef! De andere kant op en we hadden er mooi gestaan. We delen ons treinhotel van 2×2 bedjes met Gaz en Kacy, een jong Brits stel op wereldreis. Een schaaktoernooi en biermarathon later rollen we een hangar in waar de trein wordt opgetild en het onderstel verwisseld. Het volkslied schalt door de luidsprekers en een haag van pakjes salueert de ijzeren draak. Welkom in China!

Even voor Beijing krijgen we een voorproefje van de Grote Muur aan Badaling. Busladingen vol rijden aan en af. Het is Nationale Dag en de gouden week, een weekje vrij. Dat zullen we geweten hebben. Het is overal druk, nog drukker. We slenteren over het Tienanmenplein en laten ons meeslepen in een gele massa van kinderen met Chinese vlaggetjes en ouders druk in de weer met digitale herinneringen. Aan de Donghuamen markt liggen de Beijing specialiteiten uitgestald op stokjes – inktvis, kikkerbilletjes, varkenslapjes, maar ook krekels en schorpioenen en andere etens(?)waar van niet nader vernoemde oorsprong.

In kleine restaurantjes maar ook in de krioelende massa in de Beijing zoo hebben we heel wat bekijks. Blijkbaar is het boeiend om naar blanke buitenlanders te staren. Giechelend wagen de kinderen zich aan de welbestudeerde ‘Hello. How are you?’ Men wil maar al te graag zijn talenkennis opvoeren. Hoofdmassages, voetmassages, knipbeurt en een ritje in de karretjestaxi, we laten het ons allemaal welgevallen.

Roger Moore loodst ons door de pleinen, tempels, tuinen en andere beziensbewaardigheden van de Verboden Stad. Wanfujing Street schreeuwt het uit in blitse reclamepanelen. Het ene winkelcentrum al groter dan het andere. Hier moet de Yuan rollen en wordt het kapitalisme met open armen ontvangen en gekoesterd. Een gaas van grijsbruine smog daalt neer over de stad.

We hebben de Grote Muur gezien. Of liever, we hebben hem gevoeld, in onze voetzolen en billetjes en alles daar tussenin. Om twaalf uur werden we gedropt in Jinshaling en om vier uur werden we opgepikt in Simatai. Ruim de tijd dus om dit steenfenomeen aan de lijve te ondervinden. Wat een megalomaan bouwsel! Wat een idee on hier zoiets neer te planten. Het is wel mooi en indrukwekkend. Leuk toemaatje is de roetsjbaan aan het laatste stukje bergaf.

Zo, we hebben gezien wat we wilden zien. Morgen verdiepen we ons in een tafeltje Peking eend en dan gaat het waarschijnlijk richting Xian alwaar een gebakken leger ons opwacht.

Dit schreef Sarah op foto's

3 reacties

  • Nooit gedacht dat de Muur op zo’n bergachtig stuk loopt…Prachtige
    foto’s van een inderdaad wel megalomane constructie! En dan dat laatste
    stuk:adembenemend.
    Veel plezier nog!
    Thomas
    PS:En wie won er met schaak?

    Dit schreef thomas op 7 October' 05 om 00:03
  • Hé jullie hebben blijkbaar een fantastische reis! Helemaal jaloers!
    Toffe foto’s en jullie zien er helemaal gelukkig uit.Doe zo voort!
    Dikke kus

    Dit schreef Birgit en Iwan op 7 October' 05 om 17:15
  • wat fijn om zo etappe per etappe jullie reis te kunnen volgen – ik
    geniet nu al bijna twee maand echt van deze – voor jullie reële, en
    voor mij virtuele – reis, met zo’n mooie foto’s die ons direct in
    gedachten doen verplaatsen naar het andere eind van de wereld Fons

    Dit schreef fons van gompel op 9 October' 05 om 16:37