Camping Hazes

België, Bevercé -

We hebben met het busje, dat ondertussen de naam Lazy Daisy draagt, een nieuw stukje België verkend. In het oosten op de kaart, waar je bijna in drie landen tegelijk kan vertoeven, namen we de bochtjes van de Venen- en Meren route (PDF). Het begint aardig te lukken om de bus daar op de weg te krijgen waar ik hem hebben wil. Al gaat het parkeren vaak gepaard met enig geluk. Ik geniet met volle teugen van het groen, het beetje meer ruimte en een einder die niet stopt aan de betonnen gevel van de overbuur. Even ontsnappen uit de stadse sleur, kantoorstof laten waaien, daar kikkert een mens van op. Dat ik nog idyllisch kan worden van een oorbellenkoe, een beetje zonsondergang en een frisse grasspriet, het stemt tot nadenken.

Als twee kinderen op verkenningstocht stappen we het bos in. Al snel slaat de speelse fantasie op hol en stappen we op elfentrapjes, kijken in het hol van de boze trol en schenkt de mooie prins mij een madeliefje, versgeplukt. Heel even wanen we ons zelfs aan de Hoover Dam.

‘s Avonds eindigt de zoektocht naar een slaapplaats op Camping Du Moulin in Bevercé. Zoals kennelijk in alle campings in de streek zwaaien ook hier Nederlanders de plak. Logo’s van Heineken en Boswandeling sieren de toog waar Hazes loeihard uit de stereo schreeuwt. Het is een ons-kent-onsje van onze noorderburen. Ardennen aan de Amstel. Ondertussen zijn we al iets beter uitgerust en worden de tafel en stoeltjes uitgeklapt. Een halve literatuurbak rust op het tafelblad. Ik baan me een weg door Omega minor van Paul Verhaeghen. Kees steekt zijn neus in de wetenschappelijke feitjes en trivia. Als het zonlicht slapen gaat, trekken we ons terug in de buscocon en volgen met spanning de nieuwe ontplooiingen in het Twin Peaks drama. Modern kamperen vereist nou eenmaal een DVD-speler aan boord. Diep in ons rest er toch altijd dat stukje stad.

Dit schreef Sarah op foto's