Thailand

Costa del Tai

Thailand, Railay West -

Je ziet op de postkaart een maagdelijk wit strand met wuivende palmbomen aan een azuurblauwe zee. Op de voorgrond dobbert eventueel een houten roeibootje en verder niets dan ongeschondenheid en een natuurlijke puurheid van de zuiverste soort. Er zijn wel duizenden eilandjes aan de Thaise kust, dus ik ben zeker dat het postkaartmodelstrand er ook wel ergens ligt, alleen, je komt er niet. Er gaat geen boot heen en als je er al raakt, ben je aangewezen op je Robinson Crüsoe-vaardigheden om er te overleven. Dus je gaat voor Plan B: het bewoonde eiland. Aan een gebroken wit strand wuiven de palmbomen slechts sporadisch. Het is hier doorgaans bloedheet. Het azuurblauwe moet hier en daar onderdoen voor de dieseltinten, want aan het strand dobbert niet één vissersbootje, maar is het een aan- en afvoeren van bootladingen toeristen. Het maagdelijke beperkt zich voornamelijk tot de bleke huidskleur van de vooral Zweedse arrivées die hier hun jaarlijkse dosis zonnebrand komen slikken. Mijn eerste protest ten spijt, geef ik me over aan het Costa-gebeuren en doe ik wat je hier doet: logeren in een resort, aan een zwembad liggen, in het ligbad lezen en staren naar de – ozonsondergang.

Uit het aanbod excursies en avonturen kies je er enkele uit en zo beland je samen met dertig andere speedboats in DE baai, jawel, Maya Beach, alwaar niemand minder dan Di Caprio zijn goddelijke teentjes in het zand liet zakken voor The Beach. Links van ons zien we, dames en heren, het James Bond Island en tenslotte mogen we een uurtje snorkelen. Welkom op de Costa del Tai, een streepje Thailand waar men vrolijk vakantie viert. Nou ja, het kan allemaal nog heftiger. Schijnbaar is er een heel resem aan feesteilandjes waar volle maan garant staat voor vollen bak en de housedreuntjes bij nacht het koraalrif doen sidderen.

Ik moet eerlijk zeggen dat het streepje Railay West met zijn bescheiden barretjes en Moslimrestaurant wat dat betreft zeker niet de kroon spant, integendeel. Trouwens, wie gelooft er nou in postkaarten? En meer nog, er is ook een ander Thailand te ontdekken. (Wordt vervolgd. Even geduld ajb…)

Afscheid van de reuzen

Thailand, Bangkok -

Kloksgewijs rond de grote stupa van Boudha wandelen we onze laatste wandeling in Nepal. De ijzeren vogel gunt ons nog een heimweeblik op de magische Himalaya’s, de ware wolkenkrabbers, de reuzen van dit aardse rijk. Ik ga ze, denk ik, af en toe wel missen.

We landen in een stenen jungle en na een helse treinrit in een overvolle laatste klasse wiegt nu de hangmat vredig bij de oever van de Mekong. Ons wacht aan de overkant het luie Laos, het land waar men de rijst hoort groeien.