Drakenboten in Wifistan

China, Sjanghai -

Sjanghai. Het klinkt exotisch en het roept bij mij beelden op van drakenboten, opiumtenten, lichte zeden en zware shag. Je hoort het vaak in teksten van doorrookte blueszangers en melo-verhalen van whiskyzuipende zeelieden. Nu we onze reisroute een beetje met de natte vinger bijsturen en zonder plan of gids ronddolen op de Chinese landkaart, komt Sjanghai plots opduiken. Beroemde havensteden zijn doorgaans boeiend, internationaal gericht en … misschien spreekt er wel iemand een woordje Engels? Dat China erg snel groeit en verandert wordt heel snel duidelijk in deze stad. Het is haast ondenkbaar dat deze metropool de bakermat was van het Maoistische fundamentalisme. Hier werd het eerste congres van de partij georganiseerd, hier werden bijna alle muurschilderingen vernietigd, hier werden massaal boeken verbrand en mensen in een extreem nauw gareel gedwongen. Nu bruist de stad van cultuur, neonboulevards, mondaine bars, trendy restaurants en hypermoderne wolkenkrabbers. Sjanghai maakt zich op voor de wereldtentoonstelling van 2010 en stoomt zich klaar voor de 22e eeuw. ‘s Avonds flaneren hordes jonge koppeltjes langs de overbelichte Nanjing Road, een Chinees winkelparadijs – voor mij de hel, maar wel interessant voor heel even. Dan gaat het richting Bund, de wandelpromenade langs de rivier, voor het obligate kiekje van het futuristische Pudong aan de overkant. Boten met op het dek reusachtige tv-schermen glijden over de Huangpu, drijvende reclamepanelen zijn het. En op de achtergrond rijzen de stalen reuzen – Jinmao Tower, Oriental Pearl TV Tower en vele anderen- de toekomst in. Hoger, groter, rijker. Daar draait het hier om. Rijkdom is succes, hoe die ook bereikt wordt. Op de 88e verdieping van de Jinmao Tower in Pudong krijg je een beeld van de prijs die hiervoor wordt betaald. Je ziet de naburige gebouwen en je vangt een glimps op van de contouren van de stad. Verder dan dat ontwaar je alleen nog een dikke hardnekkige witte smog die de stad verstikt.

Het Shanghai Museum heeft een prachtige collectie Chinese kunst. Ik geniet vooral van de traditionele klederdrachten van de verschillende minoriteiten en de oude Chinese schilderkunst. Het Ming en Ting verleden wordt prachtig uitgestald en perfect belicht. In de nieuwe, mondaine wijken is het vooral de Blingbling Dynastie die nu heerst. Alle grote merken in de auto- en modewereld hebben allemaal een sjieke vestiging in Sjanghai. In de gerenoveerde Xiantiandi wijk kan je lekker Europees terrassen aan prijzen die helemaal op maat zijn van New Yorkse of Parijse eettempels. Wij laten het ons, lounchend met VSOPje in de hand, helemaal welgevallen.

Een eerste postpakket boeken – die worden later een eerste aanzet om enkele Chinese karakters te doorgronden – en doosjes thee, souvenir van een onverwachte en prettige theeceremonie, gaat richting Antwerpen en wij gaan richting Chengdu. Daarvoor nemen we eerst de Maglev trein naar de nieuwe terminal van Sjanghai’s Pudong International Airport. Deze zwevende electromagnetische trein brengt ons aan een topsnelheid van 431 km/uur in amper zeven minuten tijd 30 km verder. Halverwege het traject kruisen we de trein richting stad. Zooeefff! Voor je beseft wat dat was, sta je met pak en zak aan de incheckbalie, samen met een groepje reddingswerkers.

In onze bagage zit nu ook een piepkleine netbook. Onze USB-sticks en fotokaarten werden besmet met een Trojaans paard op een slecht beveiligde PC in de jeugdherberg. Het kostte ons een dag aan zoeken en puzzelen (wat niet evident is op de Chinese Windows versie) vooraleer we de aard van het probleem hadden doorgrond. De mapstructuur gaat helemaal om zeep door dit spyware gedrocht waardoor het allemaal .exe bestanden worden. Uit voorzorg en ter bescherming van onze hard- en software, en ook een beetje uit pure hebzucht, hebben we in het IT shoppingcenter de gloednieuwe Asus 900 aangeschaft. We reizen tenslotte door WiFistan – in elke hotelletje of barretje is er draadloos internet – en when in Rome…

Dit schreef Sarah op foto's

1 reactie

  • Hoy wereldreizigers,
    Het lezen van jullie verslag geeft zelfs mij een beetje reisgevoel,ik geniet dan ook met volle teugen!
    Hier momenteel warm en lekker weertje. Spijtig genoeg kan ik er niet van genieten want zoals je weet wegen de laatste loodjes het zwaarst en hebben we tegenslag met de afwerking van het kleinste kamertje(appartement van leiea en wesley)Maar je weet ook dat ik niet gemakkelijk opgeef hihi.
    Kijk al uit naar jullie volgend verslag,dikke kussen,
    Hedwig

    Dit schreef Hedwig op 31 May' 08 om 12:24