Home sweet home (final draft)

België, Antwerpen -

We hielden op 5 augustus een piepklein feestje op de Airport Express met vertrek vanuit Brussel/Halle/Vilvoorde -is dat nog een kieskring?- naar DE Scheldestad (er is er namelijk maar één, begrijp dat goed) met het gegeerde en zeldzame blikje Jupiler in de aanval. Thuis is de vergeten aardappel achter in de kast een natuurlijk beeldhouwwerk geworden, De Scheutkoorts. De stoep staat groen van het lover. Wanneer ik uit mijn keukenraam hang te leunen, Koreaanse duty-free peuk tussen de zongedroogde lippen, kan ik bijna het strelen van de hoogste takjes van de boom voor het huis voelen. Op mijn Nano i-Podje klinkt Vluchten kan niet meer van Jenny en Frans, volgens mij een beetje de Miek en Roel van het Hollandse noorden.

Het zit erop, drie maanden zijn ergens op een kantoor door een loyale collega van een kalender gescheurd, dag na dag, van negen tot vijf. Ik was er niet bij om een loonfiche te verdienen en koos voor het tropische vakantiegeld en de loskoopsom. Ik wilde baden in het zonlicht, rollen in het zand, rillen in een ijsrivier, zweven als een gier. Weken zonder nummer, dagen zonder naam. Telkens een nieuw verhaal zoeken dat aanbreekt bij het ochtendkrieken en tot rust komt bij valavond, net voor het ver-schijnen van de eerste ster, Sirius.

Geïnspireerd door de steen van Bram Vermeulen, heb ik tijdens een wandeling met Sjakkelien nabij Manhan, een dorpje in West-Mongolië, mijn eigenste stenen logo gelegd in een woestijn: Sarah was here! Het ego wil ook wel wat. Poekie heeft bij deze plek een vijftal steenmannetjes gemaakt, of rotswakers, of grafstenen, ik weet niet goed wat het moet voorstellen en ik wil soms zo graag dat alles het juiste woord krijgt. Poekie heeft een zware steen verlegd. Laat ik het daarbij houden. Dat is meer dan mooi genoeg.

Bajartlaa Poekie, voor wederom een spannend avontuur met ons tweetjes bij elkaar. Laat ons maar niet te snel volwassen worden en blijven geloven in het het Elfde Gebod: Gij zult genieten.

Doktoi!

Dit schreef Sarah op foto's

5 reacties

  • Zuger Schatje. Rotswakers vind ik er wel een mooi woord voor.

    Dit schreef kees op 7 augustus' 08 om 18:44
  • Hey schattjes,
    Welkom thuis! Al kan ik me levendig indenken dat jullie liever zo weer willen vertrekken he.Heb telkens genoten van het reisverslag,op deze manier heb ik ook een klein stukje van de wereld gezien,Bedankt!
    Dikke kussen,
    Hedwig

    Dit schreef Hedwig op 8 augustus' 08 om 11:52
  • Hey Hedwig. We willen niet zo weer vertrekken. Het is fijn ons weer thuis te voelen en alles als met nieuwe ogen te bekijken. Bedankt voor de fanclub!
    ps: Streepje rustige en waarschijnlijke mooie muziek in An Sibhn op zaterdag vanaf 21u. Ik steek waarschijnlijk mijn oortjes wel even binnen.

    Dit schreef sarah op 8 augustus' 08 om 22:24
  • Hello Sarah en Kees,

    ik heb genoten van de verhalen over jullie trektocht, en vooral ook van de vele mooie foto’s.
    Hoe was trouwens jullie dag kennismaken met het boogschieten ?
    Ik ben trouwens lid van een website die jullie misschien ook wel interesseert, http://www.couchsurfing.com, een website waar je je kandidaat stelt om eventueel mensen een paar nachten een bed te geven, en waar je zelf ook mensen kan vragen om jou een paar dagen een bed te geven, en dit wereldwijd.
    Groetjes,
    Viviane

    Dit schreef Viviane op 17 augustus' 08 om 16:02
  • Het boogschieten was erg leuk, een krachtige herinnering.
    Couch Surfing heb ik net ontdekt. Het is een erg goed en nuttig initiatief.

    Dit schreef sarah op 21 augustus' 08 om 05:58