Kwekkeboomkroket

Nederland, Zeeland -

Hondenbazen laten hun hond uit, strandbeestenbazen laten hun strandbeest uit. Even uitwaaien met het dier bij het water. De benen strekken, de haren laten wapperen, dagdromen bij de branding. Zeeland is rust. De rust van lange lege fietspaden. Van bomenrijen rond akkers, bloemenbermen voor bijtjes en kwekkeboomkroket. He? Bah! Even drie dagen uit de kooi. Een ontsnapping per fiets uit het stadspeloton. Losrijden en uitbollen. Steeds trager. Tot je het tempo vindt van de eenzame boot die glijdt op het Veerse Meer, de stille ochtendmist die optrekt uit een koude natte akker, de diepe bas die weerklinkt uit de bamboepijpen van een windorgel. Het ministrandbeest komt tot leven uit een modelbouwdoos van Theo Jansen. Zolen aan pootjes, pootjes aan de romp, een windturbine als neus. Na twee uur puzzelen, druk in de weer ook met de obligate peukjes en koffie, is het beest klaar voor de test in het labo. Met glans geslaagd. Ook dit schepsel mag nu uit de kooi. Een ontsnapping naar zijn natuurlijke biotoop, het mulle zand bij de waterkant. Kijk het gaan! Het straalt, het lacht. De strandbeestenbazen halen opgelucht adem. Een droom van nog een beest nestelt zich stiekem in een hersenhelft van de puzzelaar. Zeeland is rust. De wakkere blik van een paard in de wei. Het kijkt naar mij. We deelden een erf, al was het maar voor even. Een nacht van bliksemschichten, rommeldonders en ruige regen. Het dak van het busje moet plat. Weergoden hebben altijd het laatste woord. ’s Ochtends vroeg komt de genade van de zon. De paden alweer zongedroogd en met de lokroep van de stranden, vergeven we de donder voor zijn hels gevloek. Zeeland is rust. Een containerreus trekt een trage streep over de Schelde en bevindt zich hier, tussen twee havens om u tegen te zeggen, in een stukje stil. Een brug, staaltje hoogtechnologie tussen het groen, buigt zich zachtjes over een horizon. Hier gaat alles schijnbaar in slow motion. De grotemensentijd heeft nooit gelijk en een eiland laat zich niet in stukken hakken door de wijzers van een klok. Het is stug en houdt vast aan zijn gewoontes. Ringrijden voor eer en beker, de molen bij het erf. En ja, de kwekkeboomkroket.

Dit schreef Sarah op foto's

1 reactie

  • mooi sarah ! En wat een ontdekking, die strandbeesten ! Merci!

    Dit schreef 'me' op 30 juli' 13 om 23:51

*

*