Mongolië - Erdenedalay

Foxtrot

Mongolië, Erdenedalay -

Op weg naar Bayanzag. ‘Hey, kijk! Een rennende vos!’, en ik wijs naar een snelle stip aan de vlakte. Dat had ik beter niet gedaan. Agi draait een bruuske kwartslag aan het stuur, verlaat het kiezelpad en zet de achtervolging in. Ik denk nog misschien wil hij ons de vos van dichtbij tonen. We naderen hem inderdaad met rasse schreden. Wat ik voor een natuurliefhebbend, zoologisch-curieus uitstapje hield, blijkt zich al gauw te ontpoppen tot een ware klopjacht, per jeep wel te verstaan. De jeep slipt, draait rondjes en maakt stofwolken, maar Agi laat zijn prooi niet los. Na een vijftiental minuten is het arme beest zo afgepeigerd dat het neervalt en naar adem snakt. De jeep stopt enkele meters van de sluwe sprinter. Ik denk nog nou is het welletjes geweest. Ik zou voorwaar willen uitstappen en de drommel een kommetje water en Felix hapklare brokken voorschotelen. In mij welt een diep medelijden met dit schepsel op.

Voor ik goed en wel kan bekomen van een lichte walging, is de jacht opnieuw geopend. De vos waagt nog een tevergeefse poging tot ontsnapping. Even later heeft hij echter de longen uit het lede lijf gelopen en zijgt hij neer op deze immense vlakte. Agi stapt uit en klaart de klus met een klap van een sleutel. Ik weet niet waar ik het heb. De arenden en gieren daarentegen hebben al lang een oogje in het zeil en cirkelen rond boven het buffet. Agi begint vakkundig het kaf van het koren te scheiden. Zijn zoon maakt hoeden van pels. Die gaan allicht westwaarts in de bagage van een trotse toerist. Ik weet niet goed wat ik hiermee moet. Maar wat loop ik eigenlijk te mekkeren als een Gaia-geit? Ik vind die hoeden eigenlijk ook wel mooi, de gieren hebben ontbijt op bed, een Gobi muizenfamilie ziet zijn levensduur met tenminste een dag verlengd en Agi’s familie kan een dikke duit verdienen aan de hoed. Wat loop ik dan te contempleren op amateuristisch Boeddhistische wijze over het einde van alle lijden voor alle voelende wezens? Deze triomf van de sterkste, de survival of the fittest, vraagt toch om een vreugdedans, niet? Een foxtrot misschien…

p.s. Er zijn ondertussen twee dagen gepasseerd en eerlijk gezegd zou ik het leuk vinden als Agi ons de pels zou verkopen. Zo zie je maar. Waarden en walging, alles is relatief.