Nepal - Pokhara

Op wolkjes

Nepal, Pokhara -

Dag vier ga ik een kijkje nemen. Ik hoor al dagen verslagen over inversie, 360, 180, S-bochten en thermiek. Wilde verhalen over concentratie en avontuur. Ik ga dus maar eens een kijkje nemen. De jeep wringt zich in alle bochten naar de bergtop bij Sarangkot. En daar staat ie dan, mijn piloot in spe, mijn superheld, Captain Courageous, boven op de berg omgeven door 8000ers, ver onder ons Phewa Tal. Hij rent vooruit met in zijn kielzog een web van draden en een zeil van hoop. Enkele tellen later is hij één met de lucht en de roofvogels. Wat begon als een verkenningstocht, een proeverij, is ontaard in een streven naar meer: HET attest, vrijgeleide voor verdere vliegpret. Ik blijf op de berg en aanschouw het wonder der aërodynamica, de overwinning op de zwaartekracht. Kees zweeft, Kees glijdt, maakt rondjes, S-bochtjes en landt bijna perfect – één schoen in het natte rijstveld.

Ik hou mijn voeten op de aarde, maar loop op wolkjes tijdens de afdaling van Sarangkot. Het stenen trappad loodst me langs dorpjes, stilstarende buffels, postkaartzichten en lachende kinderen hongerend naar chocola. De blakende zon belet jammer genoeg zulke kadootjes. Ik neem tijd voor een terrasje onderweg en daal langzaam af naar Lakeside.

Terwijl Kees de trucjes van de thermiek verder onder de knie en in de glider krijgt, ga ik drie dagen mediteren. Kundalini, vipassana, no mind, alle gibberish eruit, de chakra’s netjes op een rij tot de spirituele sapjes lekker pruttelen boven het zachtje vuurtje van mijn ziel. Zalig zweven we de dagen door. Nog even en dan gaat het terug richting Chitwan National Park voor een olifantendouche – koud of warm, dat wordt lachen!

Deugd en dollars

Nepal, Pokhara -

De bus vindt een precaire balans tussen rots, ravijn en rivier en hobbelt na 8 uren het buspark van Pokhara binnen. De lekke band en de twee gekantelde wrakken in de berm onderweg takel je veilig naar een hoekje in je selectieve geheugen, anders ga je nooit meer ergens heen. Lakeside Pokhara is de pretpleister van Nepal. Een rondje roeien, een lijntje vissen, waterzeilen, luchtzeilen, discoyoga, cocktailfietsen, megatrekkings en minitochtjes, het kan hier allemaal. U vraagt, wij draaien!

Laat het nou net ons beider verjaardag zijn en laten we nou net een verlanglijstje klaar hebben, dus draaien maar! – een stevige straal warm water uit een douchekop en of ligbad – een tropisch wit maatpak – een streepje natuurschoon – een oase van luie luxe op comfortabele oogklepafstand – een klaar is kees-alternatief voor de lavabowasjes – wijnproeven en blijven proeven

We verwennen onszelf en elkaar. Het is een bad van deugd en dollars.

Roze bril

Nepal, Pokhara -

Plots ben je het zo zat. Je wordt aangesproken, aangekeken. “Hasj? Opium? Smoke?” of “Please ma’m lookie, no buy, only lookie!” of “me no food”. Je wilt je hoofd keren en snauwen naar het dealerjochie “Zie ik eruit als een junkie dan?”, naar de rimpelverkoopster “Neen, ik wil niet kijken naar jouw oud zilver!” of naar het bedelkind “Heeft je koning geen hapje voor je dan?” Iedereen knikt namaste. Iedereen wil wat van je.

Je bent de kassakoe, de miljonair. Waar je blij om mag zijn, waar je jezelf gelukkig om mag prijzen, wordt een bron van ergernis en ongemak. Je bent geboren in de eerste wereld, loopt lekker staatsgesponsorde vakantie in de derde wereld en haar hongerige blik irriteert je. Het is een doorn in het oog van jouw roze bril. Langzaam sijpelen de statistieken, de nieuwsberichten en de lessen wereldgeschiedenis door tot in alle vezels van je voelen. Jij bent geboren in het rijke westen en je bent de minderheid. Jij bent de welvaart en leeft de zonnige kant van de medaille. Jij bent munt, de ander kop van jut.

Plots ben je het zo zat. Je staat op, kijkt in de spiegel en stelt jezelf de vraag “Zou je met hen willen ruilen?”. Van achter de roze bril bengelt ongemakkelijk de traan van onmacht. Het stille antwoord op een retorische vraag.